Blog Balans moet je doen

19 maart 2019

Spunk #3, mijn digitale flessenpost, is met enige vertraging te water gelaten. Het schrijven ervan heb ik een beetje uitgesteld. Uitstel is mijn sabotagemechanisme bij uitstek weet ik inmiddels. Als ik uit balans ben, dan ga ik dingen uitstellen. In mijn hoofd zitten en daar wat rond liggen te draaien. Zo stom!
Want ik weet heel goed wat me eruit kan halen, namelijk gaan DOEN.

Dat duurt een paar dagen. En ineens weet ik het weer! Ik ga mijn gedachten uitspreken of opschrijven, een rondje rennen of een sessie verbonden adem doen. Daarna voelt het anders in mijn lijf en is mijn hoofd opgeklaard. Er ontstaat weer ruimte. Ruimte om helder te denken en te reflecteren. Om alle ballen in de lucht te houden: belastingaangifte, werk, samengesteld gezin, sporten, commissievergaderingen, etc. Dit schrijvende voel ik weer meer balans. Ik heb wat dingen op een rijtje gezet qua werk en privé. In één week ben ik vanalles gaan doen. Ik heb me laten coachen, inspireren, raken, bevragen, ik heb geademd én ik heb mijn gevoel uitgesproken. Alleen dat laatste al werkt bevrijdend.

En dan is een panklare oplossing niet eens noodzakelijk. Er ontstaat weer balans. Evenwicht tussen thuis en werk, tussen ik en de ander, tussen vrijheid en focus, tussen moeten en willen, tussen gelijk en geluk, tussen lichaam en geest, tussen inademing en uitademing, inspanning en loslaten. Het is net als met alles.

Om iets te bereiken, om gedrag of overtuigingen te veranderen, stressvolle gedachten kwijt te raken, zul je in beweging moeten komen. Een stap zetten en iets gaan doen. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en er zal altijd weer een nieuw evenwicht ontstaan, welke weg je ook bewandeld.
Ik heb mijn slogan voor de komende tijd weer helder: balans moet je DOEN.

Om de website te optimaliseren, wordt gebruik gemaakt van cookies. Zie cookieverklaring voor meer informatie. Verdergaan betekent accepteren. Cookie verklaring.     ACCEPTEER